Bu mektubu sizlere yazmamdaki neden bizim 30 sene kadar önce yaşadığımız o talihsiz ve karanlık günün Türkiye için de yaklaşıyor olduğunu görmem ve bundan daha derin olarak kalbimde hissetmem oldu. Türban yasasının mecliste onaylandığı tarihin İran İslam devriminin olduğu güne denk gelmesi kalbimde bunun ilahi bir güçten gelen uyarı fişeği olduğu hislerini uyandırdı ve bu mektubu kaleme almaya karar verdim. Biliyorum hepiniz kalbinizde karanlığın otoritesini hissettiniz. Karanlık otorite gelmeden hissettirdi yaklaştığını.

İran İslam devriminden 1 hafta kadar önce Türkiye’ye geçen, uzun bir süre burada yaşayan ve daha sonra Kanada’ya iltica eden ve hâlihazırda bu ülkede felsefe öğretmenliği yapan bir İran’lıyım. Atatürk’ün aydınlık Türkiye’sini çok seviyorum ve yüreğim kan ağlayarak İran’da ‘O gün’ gelmeden önceki olayların sanki bir tekrarını sinemada izliyor gibi Türkiye’de görüyorum.

Yobaz karanlığında hunharca katledilen kız kardeşim anısına sizlere yalvarıyorum ki, sakın olmaz demeyin! Sakın Türk Ordusu olduğu sürece olamaz demeyin çünkü aşağıda anlatacağım gibi o gün geldiğinde tüm orduların eli kolu bağlanabilir. Bizim ailemiz İran’da laik, sol görüşlü ve aydın bir aile idi. Devrimden 1 ay önce bize bile söyleseler idi 1 ay sonra durum bu olacak diye biz bile güler geçerdik, ‘deli misin?’ diye sorardık belki de. Belki de derdik ki ‘Şah’ın bu güçlü ordusunu nasıl yeneceklerde Şeriat karanlığını getirecekler?’

Sizlere önce İran İslam devriminin nasıl geliştiğini kısaca anlatmak istiyorum çünkü Türkiye’deki gelişmelerle çok büyük benzerlikler mevcut.

1- Büyük kesimi fakirleşen halk dincilerin pençesine düştü. Bu halk yiyecek, giyecek gibi ufak yardımlarla onların safına çekildi. Beyinleri yıkandı ve fakirliklerinin temelinde kirli ve dinsiz rejim olduğu benliklerine yazıldı. Açlıkla boğuşan halk bu cehaletin pençesine kolaylıkla düştü ve rejime düşmanlaştı.

 

Muharrem ERCAN

Cemal ŞENER

M. CEMİL KILIÇ

Rıza Zelyut

Yeni Anayasada Diyanetin durumu ne olmalıdır?

Her dinsel anlayışa açık hale getirilmelidir
Mevcut haliyle kalmalıdır
Diyanet kaldırılmalı, dinsel alan özerkleşmelidir